CL ile yeni bir alışkanlık edindim, özellikle RIO'larda ortak gain kullanmak için çok değerli: analog gain'leri şablona göre en verimli noktaya kurduktan sonra, mutlaka dijital gain ile devam ediyorum. Sadece çift masada değil — tek masada bile bunu disiplinle yapıyorum. Hem doğru bir alışkanlıkla hazır oluyorum, hem de dijital gain (attenuation) ile çalışmanın sese etkisi daha az. Aslında tüm yöntemin özü bu kadar basit. "Bütün sihir burada mı?" diye sorabilirsiniz — ben kesinlikle evet derim. Unutmayın, bu yazıyı okurken bilgisayar sadece 1 ve 0 ile çalışıyor; bunca bilgiyi tek bir "aç-kapa" komutuyla taşıyor. Önemli olan çok artistik olmak değil; en temeli en doğru şekilde yapabilmektir. İstediğiniz kadar kompresör, multiband, gate, efekt ekleyin — temeli doğru kurmazsanız zaten kafadan −10'la başlarsınız. Son bir not, ve bu önemli: biz teknisyenler çok subjektifiz. Masayı genelde kullanım kolaylığı, fonksiyon ve sesi için seçeriz. Ama bugüne kadar hiçbir müzisyenin bir konser sonrası "ses harikaydı, bundan sonra bu masa olsun" dediğini duymadım. Aynı grupla farklı mekânlarda çalışsam bile genelde duyduğum "her zamanki gibi çok iyiydi" olur. Tek istisna: kulaklık sistemi kullandığımdan beri, Türkiye'nin önemli müzisyenleri Yamaha'nın transparanlığını hemen fark ediyor.
Yani masa tercihi sanatçının ya da orkestranın değil — teknisyenin tercihidir. Umarım bu dizi; gain'i, hassasiyeti ve harmonik katkıları biraz olsun aydınlatmıştır.
Peki sizce: masayı seçen, gerçekten teknisyen mi olmalı?
Yılmaz Yeniyol SENİOR AUDİO SYSTEMS ARCHİTECT · BALANCE ENGİNEER
info@balance-engineer.com · +1 561 931 9785 Boca Raton, Florida · Think Simple, Balance Effortlessly